Columns met een plot

De geur van.........zoete broodjes

Mmmm......dat is lang geleden, denk ik, wanneer bij het openen van mijn slaapkamerraam vanmorgen vroeg de geur van zoete broodjes mij tegemoet komt. Eens in de zoveel tijd, als de wind de goede kant uit waait wordt ik getrakteerd op deze heerlijke zoete onweerstaanbare geur. Het is al even een nieuwe geur die sinds er een Centrale Bakkerij in mijn voormalig dorp aan de overkant van de Giessen is gevestigd, regelmatig te ruiken is en je het water in de mond doet lopen. Hoe het komt weet ik niet maar bij deze geur komt gelijk het beeld van een heerlijk puddingbroodje in mij op die we vroeger in een tussenuur van de middelbare school bij een plaatselijke bakker kochten en waarvan we op een bankje bij de plaatselijke Bank zaten te smullen. En om eerlijk te zijn ondanks mijn nieuwe en gezonde levensstijl trakteer ik mij zelf zo heeeeel af en toe nog wel eens op zo'n overheerlijk broodje en geniet ik daar bewust en met volle teugen van. Wat een tegenover gestelde geur denk ik wat later als ik met mijn gedachten verder terug ga in de tijd en terug denk aan mijn nog vroegere  jeugd zo'n vijfenveertig jaar geleden. Toen hing er regelmatig een gier lucht in dit boerendorp en in gedachten zie ik de tractoren met volle mestkarren voor me, hun spoor achterlatend van boerderij tot weiland. Het was de tijd van de melkbussen aan de dijk, houten elektriciteit palen, een groenten en een schillen boer die in het begin van mijn jeugd met zijn paard en wagen de straat in liep. De bakker die met zijn geknipte bruine en witte broden in een mand aan de deur stond en al die andere mensen die op hun eigen manier hun waar aanboden aan de deur of in hun winkels en waar we in kleine buurtsupers voor een kwartje snoepgoed kochten. Er waren meer geuren in het dorp waar ik ben geboren zoals de geur van de ijzergieterij die ik rook als ik naar de basisschool liep en de chloorlucht van het zwembad waar we lange zomers vertoefden en waar we als waterratten te boek stonden. De geuren van de vele bakkerijen die dan hier en dan daar te ruiken waren. Het waren vooral vertrouwde geuren die bij het dorp hoorden en ze gaven je het gevoel dat je jezelf er thuis voelde. Er waren ook nog andere herkenbare geuren zofals die van rood draadjesvlees, de kruidige geur van groentesoep en vers gebakken appeltaart in de keuken van mijn moeder maar ook van mijn oma. Ook de geur van gemaaid gras op een mooie zomeravond, zoete bloemengeuren in de lente en niet te vergeten de o zo onmiskenbare en vertrouwde rivierlucht. Dit zijn geuren die er gelukkig nog steeds zijn en je, hoe gek het ook klinkt onbewust ook weer meenemen naar dat vervlogen verleden. Het is gek denk ik bij mij zelf, dat geuren de herinneringen uit je jeugd en verleden los kunnen maken en je jezelf zo soms weer even in die tijd van toen kunt wanen. Daarbij heeft dan ook nog eens ieder mens zijn eigen herinnering bij bepaalde geuren en soms kunnen die geuren je zelfs gelukkig maken. Met het Zangduo waarmee ik optreedt zingen we steevast Het Dorp van wijlen Wim Sonneveld, een lied dat zeker bij veel oudere mensen diepe emoties los maakt. Na afloop van zo'n optreden komen deze mensen vaak naar ons toe en willen ze herinneringen uit hun dorp met ons delen. Omdat het reukvermogen als je ouder wordt minder wordt, komen bij oudere mensen die nog een sterk inlevingsvermogen bezitten deze geuren uit hun verleden weer naar boven drijven. De stralende en zelfs soms verdrietige ogen, die een luisterend oor zoeken in een verhaal uit hun verleden bezorgen mij dan altijd kippenvel. Tijd en geuren......., ze gaan aan ieder mens voorbij. Ook het dorp uit mijn verleden is niet meer, sterker nog sinds twee jaar ben ik officieel zelfs geen burger meer van dit dorp omdat we ergens een kleine vijfhonderd meter over de grens van dit dorp gingen wonen. En ook al worden er spreekwoordelijk geen zoete broodjes gebakken. Soms, heel soms ruik ik die ene vervlogen specifieke geur die dat dorp, mijn dorp van toen weer in mijn herinnering brengt. Terwijl ik dit schrijf is inderdaad de geur van zoete broodjes al weer lang vervlogen, zoals even goed het dorp van toen voorbij is gegaan. Maar........... er worden op zijn tijd ........................nog steeds overheerlijke zoete broodjes gebakken.

Bertha de Bruin Klop

 

Een lijntje met.......God, Valentijn en Bobby Shuller

Heeft u dat ook wel eens? Met iemand die je niet kan een lijntje voelen. Hoewel je deze persoon niet persoonlijk kent voelt het toch of je deze persoon al veel langer kent. Vaak is dat iemand die dezelfde energie als jij uitstraalt en waardoor je jezelf aangetrokken voelt. Mooi is dat dan om te voelen dat die mens de dingen, gedachten in je hoofd verwoord die jij lijkt te voelen of eerder hebt opgeschreven. Het gebeurt overigens niet altijd maar deze week over kwam mij het dan toch weer een keer. Zoals iedere eerste week in de maand, up date ik mijn website parels van liefde. Zo ook afgelopen woensdagavond door omstandigheden werd het wat later dan ik gepland had. Elke maand een nieuw citaat, een nieuw gedicht, en een nieuw hoofdstuk van mijn nieuwe boek op deze website waar de liefde centraal op staat in welke vorm dan ook. Omdat het deze maand de maand van de liefde is kwam het deuntje van de film alles is liefde in mijn hoofd en zette ik mijn gedachten op papier en dacht ik na. God is voor mij persoonlijk liefde, ik ben ervan overtuigd dat Hij dwars door mensen heen werkt om zo ieder mens liefde te laten delen, te geven en te laten voelen. Hij komt niet in al mijn gedichten en verhalen voor maar zoals ik je al zei God is liefde daar kunnen we niets aan toe of af doen. Valentijn op deze dag geven geliefden elkaar extra aandacht met cadeautjes, bloemen of kaarten. Een speciale dag dus die bedoeld is om de liefde te vieren. Ja maar……Bobby Shuller? Zoals ik je net al zei, ik schreef afgelopen woensdag mijn gedachten op voor een nieuw gedicht en hield deze keer mijn focus op wat er op dit moment gaande is in de wereld. Het masker van haat, de harten die verstenen en de boodschap waaraan voorbij wordt gegaan als het om de liefde gaat. De haat, de verbittering die onderhuids de wereld versmaadt en treft is momenteel een groot issue in onze samenleving met elkaar. Zoals iedere zondagmorgen kijk ik naar Hour of Power en zette ik ook deze morgen de t.v. aan. De preek van Bobby Shuller sloot naadloos op mijn gedicht aan. En hoewel Valentijn en Bobby Shuller mijn lijntje met hen misschien niet weten, ik heb een lijntje met hen beiden en zoveel andere mensen die op welke manier dan ook hun liefde uitdragen. Ongeacht of je wel of niet geloofd we zitten allemaal met hetzelfde lijntje van liefde gekoppeld en zo aan de lijn van liefde vast aan de lijn van God.

Bertha de Bruin Klop

Een dag met een gouden randje en geen wolkje aan de lucht

Het zonnetje schijnt bijna teder, in plaats van herfst lijkt het wel voorjaar. Ik zit op de trap van de vlonder en staar naar de twee witte hortensia’s in de zwarte potten. Met het rustige vaarwater op de achtergrond verraad de bloem dat het herfst wordt, ze staan niet meer in volle bloei en er komen roze en bruine randjes op de bloem. Ik kan er uren naar kijken omdat ik ze ook nu nog steeds oogverblindend mooi vind. Van het jaar kregen ze veel zon en ik kan wel zeggen de volle regen laag met storm van het heftige en bijna angstige weer ergens aan het begin van augustus. Ik kan niet lang blijven zitten en kijken, het is bijna half drie. Straks komen er wat lieve ooms en tantes van mij op visite. Ondanks dat er buiten geen wolkje aan de lucht is trakteer ik ze straks bij de koffie op een lekker puntje wolkencake met dank aan de bakkunst van mijn lieve dochter. Om half drie druppelen ze langzaam binnen mijn ooms en tantes, de ploeg is schaars en helaas niet meer zo groot, enkele van mijn ooms en tantes zijn ons helaas al ontvallen. Bij het aansnijden van de cake denk ik even aan de grote familie die steeds kleiner werd, hoe gezellig de verjaardagen waren toen de hele ploeg nog compleet was en de huiskamer werd gevuld met de lachsalvo’s van zoveel verschillende lachen. We kunnen lekker buiten zitten en genieten met zijn allen van de koffie met wolkencake op het terras in de zachte zon en nog steeds met geen wolkje aan de lucht. Ik geniet ervan zo met mijn ooms en tantes op het terras maar mis ook diegene die er niet meer bij kunnen zijn. Na de koffie stel ik voor om een vaartje te maken op de Giessen, iedereen vind het een leuk idee dus………. iedereen in de boot. We varen, met rustig vaarwater, tedere zon en geen wolkje aan de lucht naar het vogeleiland en weer terug. Misschien wel de laatste keer van het jaar denk ik, over ruim een week gaat de boot weer uit het water en volgende week kan het misschien wel stormen. Onderweg met een hapje en een drankje komen we nog meer bootjes tegen en zwaaien zoals het hoort goed geluimd naar elkaar. Met ouderwets plezier lachen we met elkaar weer wat af, heerlijk om te zien dat mijn ouders, ooms en tantes van dit vaartje zo genieten. Na bijna twee uur varen, varen we richting huis en hebben nog steeds lol. Vanuit de verte zie ik iemand op het terras bij ons huis zitten, het is de zoon van mijn oom en tante, die hun retour taxi voor deze middag is. Hij filmt ons met zijn mobile als we dichter bij komen. ‘Zag je ons aankomen?’ vraagt mijn tante hem. ‘Nee, zegt hij ik hoorde jullie aankomen.’ We leggen aan en praten nog even na op het terras en nemen kort daarna afscheid van elkaar. Ze hebben genoten zeggen ze, terwijl ik hun ogen zie stralen. Ik loop terug naar het terras en laat mijn ogen nog een keer op de hortensia’s vallen en denk aan de zon en de regen en stormen die hij net als ieder mens kreeg te verduren. Maar vandaag was er een dag met een gouden randje, rustig vaarwater, een teder zonnetje en er was………….. geen wolkje aan de lucht.

 Bertha de Bruin Klop

De mooie witte hortensia

 

De verleiding was te groot, toen ik deze mooie hortensia zag staan. Ik kocht deze voor vier euro bij één van de plaatselijke supermarkten in ons dorp. Ik kon hem gewoon weg niet laten staan zo mooi vond ik hem. Ik zou hem een mooie pot gaan geven en daarna op een mooie plek in mijn huiskamer zetten. Eenmaal thuis ging ik op zoek naar een pot maar kon geen geschikte pot voor hem vinden. Dat moest dan maar even wachten, en zette de hortensia zonder pot in de hoek op het aanrechtblad. Want zonder pot kon hij natuurlijk niet in de kamer. In de koude keuken waar de verwarming het niet deed stond hij voor nu even prima. Elke dag als ik de keuken op welk moment dan ook binnen stapte werd mijn oog getrokken naar de mooie witte hortensia zonder pot en zei ik tegen mezelf dat ik nu gauw een pot voor hem moest gaan kopen maar elke keer kwam er weer wat tussen. Gelukkig werd zijn schoonheid er niet minder om en zag ik steeds weer nieuw leven ontluiken als zijn groene knoppen langzaam aan wit begonnen te worden. Ik bedacht me ook dat zijn schoonheid niet minder zou zijn als er wel een pot om hem heen zou zitten. Die pot zou misschien wel het gezicht zijn en het geheel afmaken of misschien zoals wel eens eerder werd gezegd de kers op de taart zijn. Maar was dat wel zo? Voor deze hortensia ging dat in ieder geval niet op. Of je nu wilde of niet je werd door zijn schoonheid aangetrokken en dat maakte je van binnen ook nog eens enorm blij. Bijzonder wat een hortensia met je kan doen. Soms kan je deze blijdschap ook wel eens in een ontmoeting met mensen ervaren, bijvoorbeeld als je uit eigen initiatief op iemand toe stapt omdat je denkt dat diegene jou kan helpen of een ander mens misschien wel zelf jouw hulp nodig heeft. Jezelf kwetsbaar durven opstellen en durven geven is vaak moeilijk en vraagt aan ieder mens om  trots, angst en ijdelheid op zij te zetten. Gewoon even daar staan net zoals de hortensia zonder pot in je eigen identiteit. Jezelf of je verlangen prijs durven geven in je emoties of gevoelens, hopen dat die ander je begrijpt, je wat erkenning geeft of misschien zichzelf wel in jouw herkent. Delend bezig zijn heet dat ook wel. De zin van een diepzinnig gesprek kan vaak wonderen met ons doen en kunnen het mooiste en het beste in ieder mensenleven naar boven halen als je iets van je zelf durft te laten zien. Bovendien werkt het ook nog eens helend, verrijkend en bevrijdend. De buitenkant van hoe mensen naar je kijken of wat mensen van je vinden zijn dan opeens niet meer belangrijk. Het gaat erom in wat je als mens kunt geven. In je hulp, in je liefde, je luisterend oor, in alles waar jouw identiteit voor staat. Zo kan je zelf de kers op de taart zijn of de kers op de taart zetten want het gaat niet om de buitenkant van mensen maar om de echte schoonheid van binnen, die ieder mens bezit.


Kijk maar naar die hortensia, die had die pot echt niet nodig. Die stond daar gewoon mooi te wezen in vol ornaat en zonder pot. Haar mooie bloemknoppen delend met iedereen die haar in haar eigen schoonheid wil zien. En of je het geloven wilt of niet ook aan haar zat een blaadje dat niet perfect was. De moraal van dit verhaal? Geloof in je leven, geloof in je kracht, geloof je geloof, blijf je zelf en weet boven alles dat je geliefd bent.

 

Bertha de Bruin Klop

Drieluik Vriendschap

Vriendschap is van het begin tot het einde investeren, investeren en nog eens investeren. Sommige hebben in hun leven vele vrienden gehad, gekend en gehouden, als ik een schilder was zou ik er een drieluik van maken. Maar aangezien ik dat niet ben, zal ik mijn drieluik proberen op te schrijven in de hoop dat iemand zich hierin herkent. Van links naar rechts zal  het overvloeien van vaste speciale vrienden naar tijdelijke vrienden en nieuwe vrienden. Het is nu eenmaal een feit, sommige vrienden hou je vast, je leven lang. Je deelt er vanaf je jeugd je geluk en verdriet mee, en gaat als het moet met hen mee naar het diepste dal waarin ze zich opdat moment bevinden. Vriendschap is onvoorwaardelijk en onlosmakelijk met elkaar verbonden en deel je alleen met vrienden die heel dicht bij je hart liggen. Met vrienden ga je door dik en dun, je kunt met ze lezen en schrijven, huilen en lachen, ze waren er vroeger, ze zijn er nu en ze zijn er dan. In moeilijke tijden sla je een arm om ze heen, je geeft ze een luisterend oor, een knuffel of wat dan ook om ze te laten voelen dat de vriendschap in het leven, echt, levend en bindend is. Sommige vrienden zijn vanaf de luiertijd tot aan hun dood verbonden met elkaar, soms gaat het ver, doen heel veel samen of met elkaar. Ze gaan zo in elkaars wel en wee op dat er soms geen ruimte overblijft om nieuwe vrienden te maken. Wellicht is dat ook niet de bedoeling, alles is zoals het was, en blijft bij het oude vertrouwde, en niets of niemand komt hier tussen. Mensen van buitenaf voelen dat vaak feilloos aan en om deze schakel niet te doorbreken zullen zij altijd op gepaste afstand en met enige bewondering deze vriendschap observeren en accepteren. Het is een wonderlijke schakel die door niets of niemand is om te buigen om misschien nog wat andere vrienden toe te laten. Het is de klik in iets gemeenschappelijks die vanaf het begin af aan bepalend is voor de verdere vriendschap. Mocht er iemand toch het lef hebben om deze schakel van vriendschap te doorbreken, laat hem of haar dan vooral dezelfde gemeenschappelijke klik hebben. Het eerste thema van dit drieluik luidt dan ook: Join the club!! 

Tijdelijke vrienden die zijn er even, soms voor een langere periode, ze zullen er later ook, maar steeds in andere personen zijn. Ze komen vaak op een speciale manier in je leven als de vrienden die je hele leven al in jouw leven zullen zijn. Hun vriendschap kan even benauwend hecht zijn, maar even zo plotseling voorbij zijn. Soms vloeit het ook heel langzaam uit je leven weg. Er zijn tijdelijke vrienden die overleven naar de plek speciale vaste vrienden. Niet altijd kun je van tijdelijke vrienden achteraf zeggen dat het je persoonlijk, geestelijk en misschien wel in de laatste plaats financieel veel positiefs en goeds heeft opgeleverd. Onder die tijdelijke vrienden zullen altijd personen zijn die het niet goed met je menen of misschien wel beter van je willen worden. Als je dat op tijd weet op te merken worden ze voorgoed naar de letterlijke en figuurlijke plaats van tijdelijke vrienden gedegradeerd. Zo bespaar je jezelf een hoop irritatie, ergernis en negatieve energie die je weer nodig hebt om te investeren, want laten we eerlijk zijn, die energie kun je beter in je vaste speciale vrienden steken. Andere tijdelijke vrienden doen hun naam weer eer aan doordat ze soms een tijdelijke periode om je heen zijn en een andere tijdelijke periode weer niet maar vervolgens weer wel. Die tolerantie kunnen zich dan ook alleen maar tijdelijk vrienden permitteren. Van hen kun en mag je dat verwachten, want we blijven onder iedere omstandigheid even goede vrienden, ook in de toekomst. Vrienden voor het leven zou een toepasselijk tweede thema van dit drieluik kunnen zijn. 

Wie mijn vrienden in de toekomst zullen zijn dat is de vraag en kun je natuurlijk nooit weten. Er zullen altijd vrienden bij komen maar ook weer gaan. Door relaties, ontmoetingen en contacten zal je steeds kansen krijgen om nieuwe vriendschappen te sluiten en nieuwe vrienden te maken. Het fenomeen facebook, twitter en andere sociale media gaan hierin steeds meer een grotere rol spelen. Doordat er veel contacten per computer tot stand worden gebracht, kan het zomaar gebeuren dat je elkaar na maanden of jaren eens echt ontmoet. Het zou zo jammer zijn als bij persoonlijk contact blijkt dat de persoon in kwestie anders is dan hij of zij zich voor deed komen. Een stukje meerwaarde of toegevoegde waarde bij de persoon in kwestie is daarom altijd meegenomen en kan dan net het verschil maken om aan de lijst met vrienden te worden toegevoegd. Door je steeds open te stellen voor anderen is er steeds de ruimte voor nieuwe, speciale, vaste en tijdelijke vriendschappen. Zolang je midden in de samenleving wilt staan en aandacht en belangstelling hebt voor hetgeen er om je heen gebeurt, worden de kansen op vriendschappen alleen maar vergroot. Nieuwe vrienden worden ongetwijfeld en zonder pardon aan het lijstje van speciale vaste en/of tijdelijke vrienden toegevoegd. De klik en de passie van dingen die je samen gemeen kunt hebben, zal ongetwijfeld hierin zomaar het magische toverwoord kunnen zijn en de gradatie van de vriendschapsmeter kunnen bepalen.

In de toekomst kunnen je nieuwe vrienden zijn, zij die er altijd al waren, maar ook zij die hier niet meer zijn en in je hart geborgen zullen zijn. Vriendschappen zijn goed voor je vorming en ontwikkeling. Ze kunnen je op zijn tijd maken en breken, en vormen je tot wie je bent. Zo ontdekte ik zelf na een ontluikend voorjaar waarin ik veel ontdekte en de beginselen van normen en waarden tot mij nam, ik steeds weer leerde met vallen en opstaan. Ik groeide groter naarmate de tijd verstreek, ik ontwaakte in de zomer en bloeide voor mijn gevoel vooral in de nazomer van deze zomer. Vele antwoorden had ik al gevonden, maar ook geleerd om dingen achter me te laten, soms voorgoed achter me te laten, in sommige gevallen met een dikke streep onder bepaalde verhalen. In die zomer deed ik veel mensenkennis op en kon ik goed analyseren waarom mensen deden wat ze deden. Wat ik in mijn kinderjaren tekort kwam aan inzicht en mensenkennis werd ingehaald in mijn nazomer jaren. Ik verzette steeds mijn bakens en bleef steeds weer andere mensen ontmoeten. Enthousiasme, spontaniteit, en positief ingesteld zullen altijd als een kenmerk aan mij gekleefd zijn, welke gepaard gingen met een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Opkomen voor jezelf en anderen, en als het om mijn kinderen ging en ik soms machteloos moest toe zien hoe zij leden onder bepaalde situaties, dan kon ik zoals iedere moeder op zijn tijd wel eens doet, boven mezelf uitstijgen en overschreeuwde ik mijn stem een enkele keer op zoek naar begrip. Leuk, gezellig, lief en aardig voor elkaar zijn is iets waarop geoefend zou moeten worden, dan zou de wereld er een stuk beter uit zien. Dat iedereen er in blijft geloven en hopen dat het kan en dat zo de liefde het uiteindelijk zal overwinnen, en eens leven lang in het bezit van mensen kan zijn zolang zij er zelf aan willen werken. Liefde en vriendschap ze zijn beiden onlosmakelijk met elkaar verweven en verbonden. We zijn bij het derde drieluik thema aangekomen namelijk;  Vriendschap is geen illusie. Het blijft een feit, we hebben vriendschap en liefde nodig om te overleven. We zijn weer terug bij af, Join the club!! Oftewel:

De cirkel is rond.   

 Bertha de Bruin Klop

 

 

 

Een jaar lang cadeautjes

Wie krijgt er op zijn tijd niet graag een klein cadeautje? Als we om en nabij vijf december voor Sint Nicolaas spelen geven we soms heel wat van die kleine soms zelfs grote cadeautjes weg. Avonden van tevoren bezig zijn met je surprise, waar je daarna je cadeautje in verstopt, geeft vaak dikke voorpret. Met een mooi gedicht waarin heel veel kan worden gezegd met een knipoog, is het feest van Sint Nicolaas compleet. Sommige mensen laten het feest van de goedheiligman voorbij gaan en geven elkaar kerstcadeautjes, deze worden op kerstavond of op eerste kerstavond onder de kerstboom gelegd, het zijn ook vaak kleine cadeautjes die soms wat meer van meerwaarde zijn. Het kunnen sieraden of parfum zijn maar ook vaak luxe artikelen. Het verschil met een Sint Nicolaas en kerstcadeautje is dat je op vijf december met een gerust hart een afwasborstel in kan pakken maar als kerstcadeautje? Alhoewel een afwasborstel in glanzend mooi kerstpapier misschien ook wel een lachbui zou kunnen veroorzaken.

Na de feestelijke decembermaand kunnen we ruim een maand weer op verhaal komen en staat Valentijnsdag op veertien december weer voor de deur. Het feest van verliefde mensen en stille aanbidders die elkaar willen verrassen. Alles draait om de liefde, rode harten en rode rozen. Stuur je geliefde een Valentijnskaart met lieve woordjes erop, of ga gezellig met hem of haar uit eten. Kortom een dag vol met lieve en leuke verassingen om te vertellen aan hem of haar hoeveel hij of zij voor je betekent en hoeveel je van hem of haar houdt of om hem of haar geeft. Deze feestdag van de liefde wordt vooral de laatste decennia uitbundig gevierd onder jong en oud.

Na een paar maanden rust is het feest voor de moeders en vaders aangebroken. De tweede zondag van de maand mei is het feest voor de moeders en de derde zondag van de maand juni voor de vaders. Met Moederdag en Vaderdag worden vader en moeder door hun kinderen vaak uitbundig verwend. Mogen als ze willen lekker lang in hun bed blijven liggen en ruiken dan op afstand de vers gezette koffie, die één keer per jaar speciaal voor hen wordt ingeschonken en wordt gepresenteerd met een compleet ontbijt, inclusief jus ’d orange, gekookt eitje en croissantje met roomboter en suiker. En o, wat laten ze het hun smaken. Maar dat is nog niet alles. De jonge vaders en moeders worden door hun kleine kinderen verrast met een zelf gemaakt cadeautje welke met veel zorg en toewijding is gemaakt op school, die cadeautjes  zijn zo bijzonder en speciaal daar kan geen gekocht cadeautje tegen op. In één oogopslag kan je zien hoeveel tijd, liefde en aandacht hieraan besteed is. Ook het kleine versje of gedichtje wat erbij wordt opgezegd is vertederend om te horen, en als je dan ook nog kan zien met je eigen ogen hoe bij het opzeggen van het versje of gedichtje de ogen van je kindje stralen, is ook nog eens het geluk compleet. Geen enkel cadeau kan daar tegen op. Op Vader en Moederdag geeft een kind je de liefde in een zelfgemaakt cadeau en ontvang je er geluk voor terug. Een heel kostbaar cadeau.

Tussendoor zijn er nog verjaardagen te vieren, en krijg je ook weer cadeautjes. De kleintjes kijken altijd echt uit naar deze verjaardagen, ze weten dat ze in de watten worden gelegd met cadeautjes op deze dag. Alle cadeautjes worden vaak netjes uitgestald op een speciaal plekje in de kamer zodat iedereen kan zien wat ze voor hun verjaardag hebben gekregen. Wat duurt morgen lang als je weet dat je een mooie auto, pop of computerspel krijgt, waar je al heel lang zo graag mee wilt spelen. Gek genoeg zijn de cadeautjes vaak voor kinderen  belangrijker dan de mensen die komen. Bij grote mensen is dit juist weer anders om, bij hen zijn de mensen die op hun verjaardag komen van grotere waarde dan het cadeautje dat ze mee brengen. Je zou kunnen zeggen dat zij het cadeau zijn. Als je ouder wordt besef je vaak dat de cadeautjes van het leven vaak zitten in de kleinste dingen, die je van binnen gelukkig kunnen maken, en van onschatbare waarde kunnen zijn. Daar kan geen geld of ook maar het kleinste cadeautje tegen op. Maar aan de andere kant is het gebaar dat weer in een klein cadeautje zit ook weer van grote betekenis voor mensen. Dat mensen de moeite nemen om met liefde voor jou iets uit te kiezen en te kopen dat maakt dat jij speciaal en bijzonder voor diegene bent en dat geeft ook weer een warm gevoel. Kortom cadeautjes krijgen is leuk en hartverwarmend maar laten we de cadeautjes die we dagelijks ontvangen in de vorm van een vriendelijk gebaar, een arm om je heen en een luisterend oor van mensen waarvan je het soms niet had verwacht ook niet vergeten. De ontmoetingen met mensen die je soms jaren lang uit het oog was verloren en je zomaar opeens weer ergens ziet, of de complimenten die je zomaar over iets krijgt, zijn als je het wil zien de cadeautjes van het leven. Kijk en geniet van de wonderen om je heen en in de natuur, pluk en koester elke nieuwe dag. Laten we deze cadeautjes met open armen ontvangen en elke nieuwe dag als een cadeautje zien.

Een jaar lang cadeautjes ontvangen soms in materiële vorm, een lief gebaar of soms gewoon in een ontmoeting of aanraking met mens en natuur. Stel je ervoor open en ontvang en deel als het even kan zelf ook eens een cadeautje uit!!  

Bertha de Bruin Klop

 

 

 

 

Vrijheid anno NU

Op vijf mei van ieder jaar vieren we in Nederland onze vrijheid. De dag ervoor op 4 mei herdenken we allen – burgers en militairen - die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogsoperaties en in vredesoperaties. Om acht uur ’s avonds precies is het in heel Nederland twee minuten stil en wordt er in iedere gemeente bij het plaatselijke oorlogsmonument bij stil gestaan. Er worden woorden gesproken en kransen gelegd, opdat wij nooit vergeten. Ieder mens staat er op dat moment bij stil dat onze vrijheid bevochten is. Dat er militairen en burgers waren in de oorlogsjaren die hun leven gaven voor volk en vaderland. Zij waren moedig en durfden het verschil te maken met gevaar voor eigen leven, allemaal voor onze vrijheid. De verhalen uit de Tweede Wereldoorlog worden steeds schaarser. De baby’s van toen zijn nu mannen en vrouwen van 73 jaar, de kinderen die vijf jaar of ouder waren toen de oorlog uitbrak zijn nu rond de tachtig of zelfs nog ouder. Zij kunnen zich nog veel heftige details herinneren, sommige van hen schieten vol als ze over de herinneringen van toen praten. We weten dat in deze tijd  medeburgers, mensen van Joodse afkomst aan banden werden gelegd en op zijn zachts gezegd, beperkt werden in hun vrijheden. Niet alleen hun vrijheid maar ook hun leven werd hen ontnomen, voorafgaand aan de meest verschrikkelijkste ontberingen die een mens zich kan bedenken. De overleveringen van deze verhalen moeten verteld blijven worden aan de wereld zodat ieder mens begrijpt hoe kostbaar vrijheid is. Want wat de kracht van macht tegen de vrijheid van mensenrechten kan doen als je deze verhalen hoort, mag voor iedereen duidelijk zijn. Erkenning en diep respect naar deze mensen toe die zo diep getroffen en vernederd zijn in deze vreselijke tijd, ook zij worden door ons herdacht op 4 mei.

Toch zijn er ook nu nog genoeg landen die de mensenrechten aan banden liggen en mensen geen recht tot vrijheid van meningsuiting geven. Ze worden in de gaten gehouden, afgeluisterd en wat al niet meer. Er worden in die landen verkiezingen gehouden, maar de uitkomst is raar maar waar vaak voorspelbaar. Ook zie je vaak in deze landen dat de machtigste mensen in deze landen van alles en nog wat bezitten, zich met weelde en luxe omringen en het gewone volk op een houtje laat bijten. Als de journalisten zich op deze mensen storten, zullen ze nooit het achterste puntje van hun tong laten zien, want elk mens die in de buurt is van dat gesprek kan er één tegen je zijn. Intrigerend is het om te zien hoe één persoon met zijn achterban en zijn ideeën en idealen aan de macht kan komen, zijn monopoly uit kan zetten en de mensen naar zijn pijpen kan laten dansen. Democratie is ver te zoeken en de coupes die worden gepleegd tegen een bepaald regiem worden genadeloos afgestraft. Macht en machteloosheid staan in deze landen in schril contrast tegenover elkaar. Mensen uit democratische landen beseffen eens te meer bij de beelden die ze zien, wat een voorrecht het is om in een democratisch land te mogen leven. We staan er niet altijd bij stil en vaak gebruiken we onze vrijheid van meningsuiting ook wel eens verkeerd. Dan is het belangrijk om ons zelf te herpakken en de beginselen van waarden en normen tot ons te nemen. We kunt iets vinden, denken of zeggen maar doorslaan tot in het extreme kan verkeerd vallen en zich tegen ons keren. Zolang we goed met onze vrijheid van meningsuiting om kunnen gaan is er in feite niets aan de hand. Uiteindelijk begint vrijheid van meningsuiting met elkaar te respecteren zonder elkaar op welke manier dan ook maar te bezeren.

Sinds de Tweede Wereldoorlog is er veel veranderd in Nederland en de samenleving. Het lijkt er tegenwoordig veel op dat alles moet kunnen en mogen in vrijheid. Waarden en normen, respect, verdraagzaamheid en tolerantie zijn in Nederland op zijn tijd heel ver te zoeken. Ook in Nederland gaat het bezeren door en worden de mensenrechten (vrouwenhandel en andere zaken) ook niet altijd gerespecteerd. Zo worden er oerwoudgeluiden in een voetbalstadion gemaakt omdat iemand een bruine huidskleur heeft. Niet lang geleden werd er een acht jarig meisje dat van school naar huis liep door twee jongens van 14 en 15 jaar in elkaar geslagen om geld dat ze waarschijnlijk niet eens bij zich had. Je bent scheidsrechter bij de voetbalclub van je kinderen op vrijwilligersbasis, je floot een beslissing niet goed volgens de tegenpartij, en moest het met de dood bekopen.  Er gebeuren drama’s op school, waar kinderen nog steeds gepest en buitengesloten worden met alle gevolgen van dien. Er worden kinderen mishandeld en misbruikt. Een meisje doet een deur open voor een buurman die ze vertrouwd, maar hij verkracht haar, vermoord haar en begraaft haar in zijn eigen tuin, in dezelfde straat. Je vertrouwd je kinderen toe aan een kinderdagverblijf, maar er gebeuren met je kind gruwelijke dingen die ook nog eens op internet worden gezet. Een groep jongens leeft zich schoppend en slaand uit op een voorbijganger die kennelijk op het verkeerde moment iets verkeerds zei. En zo zijn er nog veel meer schrijnende gevallen. Onze vrijheid is in vele dingen behoorlijk uit de hand gelopen, we kunnen de rem niet altijd vinden voor onze uitingen en emoties en doen ons zelf en de verworven vrijheden daardoor niet altijd eer aan. Op zijn minst zouden wij de eer voor de vrijheid die eens voor ons in de Tweede Wereldoorlog bevochten werd hoog in het vaandel moeten hebben staan. Vrijheid is eens bevochten uit liefde en met hart en ziel. Laten we daarom in liefde en vrijheid met elkaar leven en met zijn allen op een goede manier met onze verworven en bevochten vrijheden omgaan. Dat we steeds uit respect gepast herdenken en onze vrijheid vieren en er naar leven, vrijheid is verbonden met liefde, en deze liefde en....

 

Bertha de Bruin Klop 

 

World Wide Web

 

 

Tegenwoordig twitteren en tweeten we wat af. Heel de wereld mag weten waar we zijn, wat we denken en doen. Op World Wide Web stellen we mensen op de hoogte van ons kunnen en kunnen ze ons volgen via Linked Inn, Facebook, You Tube, Instagram en wat al niet meer. Weinig of geen privacy in ruil voor contact met de wereld om ons heen. Door in contact te blijven kunnen we dingen die we leuk of minder leuk vinden delen met elkaar. Ook kunnen we bijna alles als we dat willen voorzien van commentaar zowel positief als negatief. Heel de wereld in één klik onder de linker muisknop. Nog nooit konden we de wereld zo dicht bij ons zelf brengen. Toen in 1980 de eerst computer zijn intreden deed konden we niet vermoeden wat voor technisch hoogstandje de mensen uit gevonden hadden en welke mogelijkheden het ons zou brengen. We werden massaal gebruikers en verslaafd aan iets wat niet meer uit onze wereld weg te denken is. In deze tijd gebruiken we allang niet meer alleen de computer om op World Wide Web te gaan. Deze is inmiddels al weer ouderwets even als de laptop. Tegenwoordig gebruiken we I-pad of I-pod, tablets en niet te vergeten de Smartphone. Deze mobile telefoon is tegenwoordig uitgerust met alle toeters en bellen die je ook op de computer kan vinden. De allerlaatste ontwikkeling is  Google Glass. Een draagbare computer in de vorm van een bril die informatie op een kleine display laat zien voor je ogen. Glass werkt als een verlengstuk van je Smartphone en kan meldingen tonen, muziek afspelen, foto’s en video’s schieten en kan je helpen met navigeren. Je bedient deze slimme bril d.m.v. spraak commando’s of door met je vinger op touchpad op het montuur te klikken. De technologie blijft ons ook nu nog steeds verbazen.

Met de komst van al deze ontwikkelingen hoeven we als mens steeds minder te doen en gaan we dus luier worden. Je kunt het zo gek niet bedenken alles kan je online doen: daten,boodschappen doen, winkelen, afspraken maken,vakanties boeken,abonnementen verlengen, aangifte politie,bankieren,verstrekken van gegevens aan instanties , kaartjes kopen voor bioscoop, concerten, theatervoorstellingen en noem maar op. Waar je vroeger persoonlijk of telefonisch contact moest maken gebeurt dit nu allemaal online op internet. De mensen stemmen worden steeds schaarser. Soms ben je met iemand vrienden geworden online en heb je deze persoon in het echt nog nooit gezien of gesproken. Ook worden er dingen op internet gezet die niet kunnen, vernederend en schokkend zijn, hierover hoeft niemand verder over in detail te treden. We weten zelf goed genoeg wat goed en fout is. Zo ontwikkelen we ons als een nieuwe generatie in de 21-ste eeuw. De generatie van de hele wereld onder de knop, niet meer weten wie je buren zijn maar wel je vrienden online die je in het echt nog nooit gezien of gesproken hebt. De computer en internet zijn een begrip geworden die niet meer uit het mensen leven weg te denken is. Sterker nog we zijn er afhankelijk van en sommige zelfs verslaafd aan geworden. De wereld is via internet en social media  dichter bij gekomen maar laten we wel sociaal en met beiden benen op deze wereld blijven staan en er vooral op blijven rondlopen om deel te nemen aan om zo persoonlijke contacten te blijven maken.

 

 Bertha de Bruin Klop

 

 

 

Multi cultureel Nederland

De afgelopen vijftig jaar hebben we veel zien veranderen in Nederland. Ondanks we nu al een paar jaar in een dip vanwege de recessie zitten maakte Nederland vanaf de jaren zestig een sterke economische groei door, welke veel nationaliteiten naar Nederland bracht. In het begin van deze jaren waren het vooral de mensen met Turkse, Marokkaanse en de Molukse nationaliteiten. Er kwam een nieuw begrip in Nederland bij allochtone Nederlanders (mensen die van oorsprong niet uit Nederland kwamen) en autochtone Nederlanders (mensen die van oorsprong uit Nederland kwamen). Ondertussen telt Nederland zo’n 190 nationaliteiten waarvan ruim 900.000 mensen twee nationaliteiten hebben. Zo telde de stad Amsterdam op 1 januari 2009 ruim 170 nationaliteiten en was daarmee de stad met de meeste nationaliteiten ter wereld terwijl de stad Antwerpen op een tweede en New York op een derde plaats stond. In 2012 telde ons land 16,7 miljoen inwoners daarvan is 20 % allochtoon waarvan 10% westers en 10% niet westers was. In het begin vereiste dit zowel van de autochtone als allochtone Nederlanders de nodige tolerantie en aanpassing. Het vrije en conservatieve Nederland verbroederde langzaam aan met de wereld oftewel de wereld kwam naar Nederland waarin we zelf steeds (maatschappelijk)verantwoordelijke initiatieven namen. Het kleine Nederland raakte langzaam aan vol en werd een smeltkroes van verschillende nationaliteiten. De multiculturele samenleving heeft in Nederland veel van de autochtone en allochtone burgers gevraagd. Het was niet altijd makkelijk voor die en gene. Met de komst van populistische partijen werd er onrust gecreëerd en was de vrijheid voor ieder mens in Nederland niet meer een vanzelfsprekendheid. De spanningen liepen hoog op in het democratische Nederland waar vrijheid van geloof en meningsuiting hoog in het vaandel stonden. Hoewel het grootste deel van al deze mensen van verschillende culturele achtergronden de afgelopen decennia in vrede manieren hebben gevonden om met elkaar te leven, te werken en te studeren hebben bij anderen mensen angst, wantrouwen, onzekerheid en onvrede plaats gemaakt over de multiculturele samenleving. Zij vragen zich vooral af wat er is gebeurd met de tolerantie en het open karakter dat zo kenmerkend is geweest voor de Nederlandse cultuur. Er wordt een vinger gewezen naar het politieke klimaat in Nederland. Deze zo wordt gezegd, wordt de laatste jaren gekenmerkt door wantrouwen en angst voor het onbekende en een harde toon jegens culturele diversiteit. Natuurlijk zal hier een grote kern van waarheid in zitten maar willen wij hier ons in mee laten slepen is de vraag die we ons dan weer zelf kunnen stellen. Laten we voorbeeld geven en onze mooie multiculturele samenleving omarmen met liefde en respect. Wat is er mooier om de culturen en gebruiken van zoveel verschillende mensen te leren kennen en te gaan begrijpen. Als ieder mens zich er voor zou open stellen en door wil geven dat ieder mens in Nederland gerespecteerd wordt ongeacht nationaliteit, huidskleur, geloof of wat dan ook. Dan kunnen we met zijn allen oprecht trots zijn op wat we samen in dit land met elkaar kunnen bereiken. We kunnen er met elkaar onze missie van maken en er iets moois van maken. Daarvoor moeten we leven en vooral laten leven want een beter en tolerant Nederland begint bij je zelf!!

Met dezelfde droom en woorden als Martin Luther King:

I have a dream

En een vraag van mij zelf:

                        Can we make this dream come true?

Kunnen we misschien hetzelfde vastberaden en overtuigende antwoord geven zoals eens de president (Barack Obama) van Amerika deed:

                                                                                    Yes we can!!

   < Martin Luther King

 Bertha de Bruin Klop

 

 

Pesten is zo......

Een plagerijtje op zijn tijd is leuk en daar blijft het dan vaak ook bij. We kunnen even dubbel liggen van het lachen als we iemand in het ootje hebben genomen maar zijn het vaak nog geen half uur later vergeten. Als we later met de desbetreffende persoon die het betrof het voorval nog eens terug halen kunnen we er nog eens smakelijk om lachen en liggen we weer in een deuk. Hilarische lachmomenten kunnen ons ten deel vallen en buikpijn veroorzaken. Plagen is vaak onschuldig, kan leuk zijn, we weten er op een juiste manier mee om te gaan en weten ook wanneer we hiermee weer moeten stoppen. Het woord pesten is veel meer beladen we horen er tegenwoordig genoeg over in de media. Jonge mensen die niet meer willen leven omdat ze zo erg gepest worden dat het leven geen zin meer voor hen heeft. We worden door de meest tragische berichtgeving en tv programma’s die hierover gaan even stil gezet en met onze neus op de feiten gedrukt als we er achter komen wat het met mensen kan doen. Het treiteren, negeren en buitensluiten van een niet weerbaar slachtoffer draagt een leven lang voor deze persoon grote gevolgen met zich mee. Onzekerheid, een laag en negatief zelfbeeld maar ook het gebrek aan vertrouwen in de mensen worden hierbij genoemd. Pesten gebeurt op een slinkse en subtiele manier en met voorbedachte rade. Onder de noemer cyberpesten worden tegenwoordig ook het internet en what’s app hiervoor gebruikt en worden de meest verschrikkelijke filmpjes van een slachtoffer dat bijvoorbeeld in elkaar geslagen wordt in een groep via de mobiele telefoon verspreidt. Vaak heeft de pestkop zelf een (aandacht) probleem om zich zelf te bewijzen in een groep verschuift hij dit probleem op een weerbaar slachtoffer dat hij heeft uitgekozen. Als hij/zij meerdere mensen op zijn hand krijgt ook wel meelopers of slippendragers genoemd, stijgt zijn populariteit en aanzien binnen deze groep en dat is nu net waar het hem of haar om begonnen is. De meelopers zijn soft te noemen zij doen vooral mee om bij de groep te horen en hier vooral niet buiten te vallen want dan kan de pijl op hen worden gericht. Dan is er ook een groep die aan de zijlijn staat en toekijkt. Zij zien dingen gebeuren die niet kloppen en niet goed voelen maar steken ook geen hand uit om het slachtoffer te helpen. Zij zijn bang om als klikspaan of zoals het tegenwoordige woord onder de jeugd wordt gebruikt, als naaier te worden bestempeld. Drie complexe groepen die het pesten in stand houden. Je zou denken dat de pestkop het grootste aandeel in dit gebeuren heeft. In zekere zin is dit ook wel zo want door zijn leiderschap en dominante rol heeft hij de meelopers op zijn hand gekregen. Maar de meelopers gaan ook niet helemaal vrijuit in dit gebeuren want hoe je het ook went of keert het is en blijft een eigen keuze om een meeloper te willen zijn. Wil je de pestkop volgen en blijven steunen in zijn race naar populariteit? Durf je een eigen mening te hebben door te zeggen: ‘Hier doe ik niet aan mee.’ Pas als je dat durft dan maak je zoals we nu weten het wezenlijke verschil tussen leven en dood. Als de meeloper durft af te haken krijgt de pestkop geen kans om een slachtoffer te maken. Nu we weten wat pesten met mensen doet wordt het tijd om onze verantwoording hierin te nemen en moeten we geen slippendragers van anderen willen zijn. We leven in deze wereld met zijn allen en ieder mens op deze wereld heeft recht op een gelukkig leven, ook al zijn er in deze tijd mogelijkheden genoeg over om elkaar een hak te zetten of elkaar naar het leven te staan. We kunnen zelf de keuze maken om er niet aan mee te doen. En ook al lijkt het dat het pest gedrag door middel van internet en what’s app iets van deze tijd is geworden en niet de wereld uit te krijgen is. Juist daarom kunnen we met zijn allen een vuist maken en ons sterk maken om dit op de not done list van onze normen en waarden te zetten. Want…….

 

Pesten is zo………………niet iets van deze tijd!!

 

 Bertha de Bruin Klop